| Dames B2 |
|
Teamverantwoordelijke:
Begeleider:
Trainingstijden Zaalcompetitie:
Wedstrijdverslagen
Verslagen eerste drie wedstrijden: Meeuwen - NOAV; NOAV - VIOS; ESC -NOAV Als nieuw team hebben we nu drie wedstrijden achter de rug in deze competitie. Drie zeer verschillende wedstrijden. De eerste wedstrijd tegen het Belgische Meeuwen was er eentje om heel snel te vergeten. Natuurlijk zijn er verzachtende omstandigheden, want het is niet gemakkelijk om een wedstrijd te spelen als je als team (coaches inbegrepen) nog niet op elkaar bent ingespeeld. Dit was vooral te merken in de verdediging, waar eigenlijk iedereen zoekende was naar haar plekje. Aanvallend is dat een heel ander verhaal. Door slordig afspelen, niet vechten voor de bal en een gebrek aan concentratie maakten we het de tegenstander erg makkelijk om keer op keer een break te lopen. In de eerste helft werd dan nog gevochten, waardoor we met een kleine achterstand de rust ingingen. In de tweede helft ging de tegenstander nog meer storen en wij zo mogelijk nog slordiger spelen. Vrij vroeg in de tweede helft gaven we het op, waardoor Meeuwen deze wedstrijd te makkelijk in hun zak mocht steken. Door geweldig keeperswerk van Sydney bleef de eindstand uiteindelijk nog beperkt: 15 – 02. Vorige week stond de wedstrijd tegen VIOS op de planning. Op het moment dat we de tegenstander het veld zagen betreden hebben John en ik ons eens achter de oren gekrabd. Dit waren meisjes van een heel ander kaliber. Groot, fysiek sterk en laatste jaar B, we stonden voor een uitdaging. In het kleedlokaal hebben we de meiden op het hart gedrukt dat elkaar helpen, op de bal zitten en concentratie met rondspelen de belangrijkste punten voor deze wedstrijd waren. Niet bang zijn, maak contact. Dat hebben we geweten. Deze wedstrijd stond er een heel ander team dan de week ervoor. In de eerste helft konden we nog goed meekomen, verdedigend maakten we het VIOS moeilijk daar waar we konden, maar op hun afstandsschoten hadden we niet echt een antwoord. Dit en het fysieke verschil zal in de rust wel het onderwerp bij VIOS zijn geweest, want in de tweede helft gingen ze van beide veel meer gebruik maken. Vrije worpen werden keer op keer benut met een muurtje, onmogelijk voor zowel de verdediging als onze keepster. Het duurde even voordat onze meiden de aanwijzingen van de kant oppikten (moeten onze weg in communicatie tussen elkaar tijdens het spel nog vinden), maar toen het eenmaal duidelijk was kon Sydney ook doen waar ze goed in is. Helaas hadden ze ook nog die fysieke troef en daar hebben we geen antwoord op gevonden. Met drie pakte de verdediging de cirkel aan, maar met een draai pas was ze om ons blok heen. Niet onbelangrijk is dat onze aanval stukken beter was dan die van de week ervoor. De bal werd zuiver rondgespeeld, er werd naar de bal toegelopen en kansen werden gecreëerd. Er werden dingen geprobeerd, waar de potentie van het team uit blijkt. De eindstand doet anders vermoeden, maar zowel John als ik waren zeer tevreden met de inzet, motivatie, durf, samenwerking en vechtlust die de meiden hadden laten zien. Eindstand: 7 – 20. Afgelopen zaterdag gingen we naar Stein. Opdracht die de meiden meekregen was dezelfde inzet, motivatie, vechtlust en samenwerking laten zien die ze vorige week hebben getoond. Floor kreeg een extra opdracht: "Geen 45 minuten wachten met doelschot!" Vanaf de eerste minuut was duidelijk dat we aan elkaar gewaagd waren. Dit beloofde eindelijk een echte wedstrijd te worden. Aanvallend begonnen we een beetje aftastend, waarbij duidelijk werd dat de verdediging volgens het boekje te werk ging. Susan (zij heeft vorige week geloof ik het "licht" gezien) was degene die dit als eerste afstrafte. Met een mooie schijnbeweging omzeilde ze de verdediging. Verdedigend stonden we goed, cirkel doorgeven ging prima en er werd goed gekeken naar de bal. Door iets te ver te gaan in het helpen, valt er een gat op de opbouw waar zij meteen gebruik van maken. Eigenlijk zijn de eerste paar aanvallen van beide partijen tekenend voor de hele wedstrijd: Rondspelen, kijken, lopen en afwachten totdat de verdediging een steekje laat vallen en dat benutten. Beide keepsters stonden goed, stopten ballen die normaal gesproken zouden zitten. Dus ook op dat gebied ging de wedstrijd gelijk op. Floor heeft goed geluisterd naar haar opdracht. Zo makkelijk maakte ze gebruik van haar sprongschot en scoorde van de 6x dat ze gegooid heeft 4x! Hou dit vast, meid!! 2 minuten voor het eind staan we 6-8 voor. Bij even een rustmoment drukken we de meiden op het hart nu heel rustig te blijven, in de verdediging blijven schuiven en aanvallend geen risico nemen! Door een fout in de verdediging weet ESC er nog een penalty uit te slepen. Met nog 40 sec op de klok is het enige dat we hoeven te doen is rustig rondspelen en opletten. En hier gaat het fout. Op een slordige manier speelt Imke K. de bal recht in de handen van de storende speelster. Een break tegen is het gevolg, waarbij Sydney helaas kansloos was. Met een laatste poging probeert ons "duveltje uit het doosje" Floor de overwinning nog binnen te slepen, maar een behoorlijke aanval op haar keel voorkomt dit. De teleurstelling is groot, het schuldgevoel bij Imke meteen aanwezig, maar er is ook ruimte voor trots en complimenten onder elkaar! We mogen terug kijken op een goede wedstrijd, met 2 kostbare foutjes, maar veel meer goede acties! De stijgende lijn is er, de motivatie is er en het allerbelangrijkste: John en ik zien nu al, op relatief korte tijd, een TEAM op het veld staan en dit verdiend een compliment voor jullie allemaal! Eindstand: 8 – 8 |
