Ekencup-deelname Heren Senioren
Vrijdagmiddag 14.00u kwamen de heren senioren van NOAV bij elkaar bij "Wendy" om vervolgens te vertrekken naar Brussel om daar op het vliegtuig te stappen naar Stockholm. De heren namen deel aan de Ekencup, een groot outdoor handbaltoernooi welke te qua grootte te vergelijken is met het dubbele (misschien wel drie-dubbel) van het VIOS toernooi. Voor vertrek werd nog een extra koffer te voorschijn getoverd omdat we te weinig plek hadden voor alle spullen, ook het gewicht was een groot twijfelpunt. Na het het omgooien van spullen werd uiteindelijk om 14.30u vertrokken. Op een korte file bij Maastricht en een verkeerde afslag te nemen bij Luik na, was de heenrit vlekkenloos verlopen. Bij aankomst bleek na enkele minuten dat onze vlucht maar liefst een uur vertraging had. Deze tijd is zeer handig gebruikt om Thijs een handje te geven (was jarig en kwam nét terugt van zijn vakantie in Mauritius) en vervolgens enkele alcoholische versnaperingen in te slaan. Bijna iedereen had een fles met "iets lekkers". Na een ietwat oncomfortabele heenvlucht kwamen we in Stockholm aan. Met spoed werd de bus naar het Centraal Station last-minute nog gepakt en zodoende reden de heren in een vrij langzaamrijdende pendelbus naar de grote stad. Een rit van 1,5 uur waarbij de menige anekdotes en spreekwoordelijke gezegdes de ronde deden. Bij aankomst op het Centraal Station sloot Bart aan (welke luxues businessclass kon vliegen vanuit Dusseldorf) en stonden twee mannen van de organisatie te wachten om ons te begeleiden naar de school. Na een korte metrorit kwamen we eindelijk aan op onze slaapplek. Iets later dan gepland, waardoor besloten werd niet meer de stad in te gaan om te gaan stappen. Niet erg, aangezien de dag erna de klok om 7.00u fris en fruitig zou rinkelen. Daarbij hadden we nog altijd de flessen ingekochte drank, dus een saai avondje zou het zeker niet worden. Rond half 2 gingen de oogjes dicht en snaveltjes toe. Voornamelijk omdat de buren begonnen te klagen van overlast...... Zaterdagochtend om 7.00u ging de wekker. Met enige moeite stond iedereen op om vervolgens om te kleden en gereed te maken voor het ontbijt. Een lekker ontbijt om klaar te stomen voor 4 wedstrijden van 2x 20 minuten op Zweeds niveau. Een erg pittige dag dus. Om 9.00u stond de wedstrijd tegen Ösmo GIF op het programma. NOAV kwam erg langzaam uit de voeten in het begin. Blijkbaar had het team toch moeite met het onoogelijk tijdstip van de wedstrijd, want het tempo zat er niet in. Fouten werden gemaakt en er werd geen mooi handbal gespeeld. Tweede helft vond de omschakeling plaats waardoor de wedstrijd alsnog met 15-13 gewonnen werd. Om half 12 werd de tweede wedstrijd gespeeld, wederom een erg slechte start en kwam NOAV dan ook snel op een 6-1 achterstand. Voornamelijk breaks waren de ideale mogelijkheid voor het Zweedse team om snelle goals te maken. Een duidelijk wake-up call voor de spelers van NOAV. Een tandje extra moest gegeven worden om een blamage te voorkomen. NOAV kwam uiteindelijk terug tot 2 goals, echter was het te laat. Op het einde kreeg Matteuspojkarna nog de kans om de voorsprong vergroten en stond het eerste verlies op de kaart: 20-16. Niet terecht en duidelijk werd dat te veel "gezanikt" i.p.v. collectief handbal te spelen. NOAV moest flink aanem gaan om door te zetten naar de Finale-rondes. De wedstrijd tegen BK Salem was een duidelijk verschil te zien qua handbal bij NOAV. Collectiviteit was beter te zien en NOAV liet aardige combinaties zien. Van alle posities werd gescoord en zodoende werd na een spannend einde de winst binnegehaald door NOAV met een 15-16 winst. Enig minpuntje van de wedstrijd was de directe rode kaart van Geert Bocken. Een iets te laat geplande actie van hem werd gestraft met direct rood. Terecht, maar gelukkig werd direct handjes gegeven en was er duidelijk blijkbaar (ook bij de tegenpartij) dat er geen sprake was van opzettelijk gevaarlijk spel. De laatste wedstrijd zou de allerzwaarste worden. Tyresö IF had eerder al van Ösmo GIF met maar liefst 38-12 gewonnen (en dat tijdens een toernooi). Dit team was een team dat duidelijk op niveau speelt. Erg snel, fel en vooral niet bang om agressief en hard aan te pakken. In deze wedstrijd werd duidelijk dat het Zweedse handbal heel wat anders is dan wat wij gewend zijn. De definitie "contactsport" werd snel duidelijk. Verassend kwam NOAV op een voorsprong tijdens de eerste minuten van de wedstrijd. NOAV stond collectief te verdedigen en aanvallend werd gezocht naar gaten in de zeer offensieve verdediging van Tyresö IF. De tweede helft was duidelijk in het voordeel van Tyresö IF, welke ook duidelijk het betere spel had en verdiend eerste werd in de klasse. Met 12-20 verlies verlieten de heren van NOAV het veld na het eindsignaal. Toch werd er over de laatste twee wedstrijd zeer positief gesproken. Er werd handbal gespeeld zoals het moest: gedreven, collectief en met plezier. Helaas heeft het verlies tegen Matteuspojkarna ervoor gezorgd dat NOAV niet doorging naar de Finale-ronde. Eindstand Poule H01: Tyresö IF Matteuspojkarna 2 Noav BK Salem Ösmo GIF Het verlies tegen Tyresö IF is achteraf niet te betitelen als "erg". Dit team heeft vervolgens uiteindelijk om 17:10u de finale wedstrijd gespeeld en ook deze gewonnen. Groot voordeel van het niet spelen van de Finale-ronden, is dat zaterdagavond na het avondeten gewerkt kon worden aan één van de dingen die het team zeker als best kan.... Feesten. Na een paar uur indrinken, kaarten en bij sommigen het nuttigen van aardige shots, vertrok een half lallend NOAV richting de stad om daar de nacht door te brengen. De nodige anekdotes en ervaringen zijn wederom geboren en zodoende is het weekend een ideaal NOAV weekend geworden. De nacht heeft tot de kleine uurtjes geduurt. Voor sommige later dan de ander, maar het was een geslaagd (helaas ietwat kort) weekend. Zondagochtend konden vier mensen de energie vinden om deel te nemen aan het ontbijt. Rond het middaguur was iedereen enigzins fris gewassen en waren de koffers gepakt. Na het rondtaffelen op het veld, zoekend naar talent en eindbazen, begon om half 3 de reis terug, waar we uiteindelijk om 00.15 arriveerden in Susteren. Een leuk geslaagd weekend. Het team wil de Eindbaas Manager (Wally) en Timo bedanken voor het regelen van een onvergetelijk weekend!
 
first
  
last
 
 
start
stop
first
  
last
 
 
start
stop
first
  
last
 
 
start
stop